On the twelfth (?!) day of Panathenaia my true love gave to me...

twelve prizes given

eleven boat races

ten sacrifices

nine long processions

eight flaming torches

seven all night feasts

six tribal contests

five horse riders

four discus throwers

three naked youths

two running boys

music and rhapsode contests to see

... we waren er niet meer helemaal bij vrijdag. Het Remembering Athens opstel was heel saai om te doen (economische hervormingen van Peisistratus, spannend... en Hilary deed, naja duidelijk, de Panathenaia) en ik had het pas heel laat af omdat ik de hele week met m'n filosofieopstel bezig was geweest.

Opstel inleveren was ook niet cool. Iedereen met een printer (= 4 mensen in mijn gang alleen) was weg, dus wij naar de Classics department om het te printen. Het regende en regende en regende... Printer kapot. Naar Palace Green (10 min.)... komen we er achter dat we allebei geen print credits hebben en allebei geen geld bij ons hebben (ja, ik dacht dat ik alleen even een opstel hoefde in te leveren, dan ga je niet met overlevingspakket op pad - uhm, vanaf nu dus altijd geld mee). Dus helemaal terug (regen, regen, regen) naar Mary's voor geld. Daar was Elise gelukkig terug van scheikunde, dus kon zij het printen. Terug naar de Classics department (regen, regen...) opstel ingeleverd om 12 uur precies - precies toen ons Archaeologie tutorial ondertussen was afgelopen. ZUCHT. We dachten om 10 uur: even opstel inleveren, hebben we daarna nog een half uur om naar ons tutorial te gaan. Aaaargh. Snel m'n tutor gemaild... die blijkbaar niet met de afdeling communiceert, want 2 uur later krijg ik een e-mail van de Archaeologie afdeling met een waarschuwing etc. dat ik een tutorial heb gemist (verplichte aanwezigheid). Dus m'n e-mail van 2 uur eerder met m'n stomme excuus ('printer kapot; regen') doorgestuurd... en vervolgens niets meer van gehoord.

Het kan nog erger! Om 5:15 kom ik m'n filosofieseminar uit, in de Classics department... LIGGEN ALLE OPSTELLEN DAAR NOG (terwijl ze dus voor 12 uur binnen moesten zijn). Ik ben door de ondertussen-natte-sneeuw naar college gestrompeld en in een hoekje gekropen.

Ik heb trouwens, geweldige dag, ook m'n Monuments and Memories opstel teruggekregen vrijdag (sop, sop, door de regen). 66%! Ik was heel gelukkig want dat is m'n hoogste cijfer tot nu toe. Alleen vervolgens keek ik om me heen. Fout. Iedereen had hetzelfde of hoger! De meeste hadden 65% (Davina met maar 1000 woorden en Hilary na het maar in 1 nacht te hebben geschreven) en het meisje naast me had 70%. Argh. Het is nog steeds een fantastisch cijfer, maar nu voelt het een stuk minder goed. (66% is zoiets als een hoge 2.1, wat ik nodig zou hebben om me aan te melden voor Masters bij een goede universiteit.)

Nog iets leuks: m'n schoenen zijn kapot. Beetje lastig als je geen tijd hebt om schoenen te kopen. Water gaat er dwars door heen en het verwoest m'n sokken (helemaal zwart omdat er iets afbrokkelt/afgeeft).

Juist, verder. Dit weekend zou ik een Game Jam doen met Jona's universiteit. Sta ik vanochtend op: 'ohja, de programmeur gaat over een half uur weg; het was niet echt de bedoeling dat je naar bed ging... maarja wat je gister hebt gedaan is prima dus het is wel goed zo, doei.' Fijn dat ze me allemaal ingelicht houden. Ach, nu heb ik een dag vrij, dat kan ook geen kwaad. Kan ik aan m'n volgende opstel beginnen.

Ik ben nogsteeds gelukkig hoor, don't worry. Moving on.

Vorige week heeft het de hele week af en toe een beetje gesneeuwd. Zo veel zelfs dat we op een gegeven moment een sneeuwgevecht konden houden.

Op dinsdag heb ik Hierogliefen helemaal voor niets gemist door naar een Teach First seminar te gaan. Het was voor de mensen die vrijwillig bijles geven (of gewoon geintreseerd zijn in lesgeven). Wauw. We moesten allemaal onze duim opsteken als we het meisje hadden begrepen... en als we stil moesten zijn (wat we al waren) begon ze in haar handen te klappen of af te tellen. Ben ik nou een student... of een peuter? Het programma dat ze vertegenwoordigde klonk wel ideaal: twee jaar betaald lesgeven, terwijl je tegelijk je lerarencertificaat haalt en een Master in 'leadership' doet. Maareh ik kan wel een paar andere beroepen verzinnen voordat ik ooit tegen iemand van 15 (leeftijd van haar leerlingen blijkbaar) in m'n handen ga klappen. Zie je het gezicht van Rox al?

Even denken, wat is er in College gebeurd? Niet veel. We hebben een poging gedaan onze handoeken eens goed te wassen (want wie betaald er 2 pond om 2 handoeken te wassen?!!) door het samen te doen. Het vereistte heel wat organisatie.

Verder:

(niet mijn eten hoor!)

Luftputefartøyet mitt er fullt av ål

Op woensdag sturen we waarderings e-mails van de happiness society. Aangezien het deze week lesbian-gay-bi-transexual awareness week was stuurde Hilary een e-mail met mooie quotes daarover. Binnen een paar uur hebben 3 mensen hun lidmaatschap opgezegd. Wow... die Engelsen hier.

We hebben deze week ook onze gang her-ingericht. Er verschenen 2 banken in de gang... dus we hebben er sneaky een meegnomen en naar ons eigen stukje gang verplaatst, kussentjes er op, een paar extra post-its op de muur, voila.

We waren net 5 deze week (niet eens bepaald op een grappige manier) dus toen Petya bedacht dat we net dieren zijn (omdat we allemaal tegelijk eten) hebben we op alle deuren in de gang bordjes met onderdelen van een dierentuin geplakt. Ik ben de kinderboerderij (hoewel het in het Engels nog al grappig 'petting zoo' heet.) Hilary heeft 'reptile house' vanwege haar eerder-verzonnen basilisk.

Dinsdag was het blijkbaar pannenkoekendag? Dat vieren ze hier vanwege aswoensdag? Vanwege 'lent'? (Voeg nog een paar vraagtekens toe???) Hilary en ik 'is dat zoiets als de ramaddan?', waarop Michaela een nogal verontwaardigde toespraak begon.

(dat is Michaela's broertje, die was hier een weekend)

Verder hebben we de hele week heeeeeel veeeeel tijd verspild aan ... niets doen. We hebben tot nu toe 2 Lord of The Rings films gekeken, een stukje Harry Potter, een beetje Monty Python, uhm... en nog wat. We hebben voor Petya maar oordopjes gekocht want die kan blijkbaar niet slapen als mensen zachtjes giechelen om 2 uur 's ochtends ? We proberen maar lief stil te zijn maar ik geloof dat ze wakker wordt als er een vlinder langs vliegt.

(Lord of the rings: Frodo looks stricken.)

Ingeborg was gisteren jarig. Aangezien ik niet zo van de Engelse taart houd (droog) bedacht ik dat ik er zelf wel een kon bakken. De eerste poging mislukte nogal finaal omdat ik zelfrijzend bakmeel als bakpoeder had weten te vertalen... en de tweede poging rees vervolgend helemaal niet (maar was volgens iedereen heel lekker). Ik heb er ook nog maar een stapeltje cakjes bij gebakken die gelukkig wel goed gingen; ben vrij trots, aangezien ik zonder weegschaal en zonder recept wat ingredienten heb gecombineerd.

Komt ze gewoon de keuken binnenlopen. Zucht.

's Avonds moesten we dan toch maar weer eens uit. Ik had bedacht dat we allemaal Norweegs konden gaan, maar vervolgens kwam Nicolas als Arabier en George als Romein. Zucht. Hilary heeft iedereen nog geprobeerd met runen te versieren maar het viel niet echt meer te redden. (Ik was Freya.)

Update: Ohja, studeren, dat doe ik ook nog.

Vorige week en de week daarvoor heb ik twee opstellen ingeleverd:

Monuments and Memories in the Age of Augustus - Giving Peace a Chance in the Age of Augustus.

Over hoe je ook op een lieve manier invloed kan hebben.

Ancient Civilisations of the East - Force or Vision: the Formation of a Unified Egyptian State.

Eigenlijk over precies hetzelfde als de eerste. Alleen had ik in dit geval niet gelijk, dus was het waarschijnlijk iets minder goed. (Dit was terwijl ik die oorontsteking had.) De conclusie dus: ik heb net 2000 woorden geschreven over hoezo Egypte misschien wel lief was; alleen waren ze dat dus echt niet.

Deze week nog twee opstellen:

Ancient Philosopers on Memory and Recollection - Puzzled by Memory: Aristotle, De Memoria et Reminiscentia 1, 450b11-20.

Hij schrijft zo ongeveer over hoe fotografisch geheugen werkt, dus heb ik om het uit te leggen een link tussen filosofie en psychologie gelegd. Heel ingewikkeld.

Remembering Athens - The Peisistratids: introducing democracy through tyranny.

Dat is het onderwerp in ieder geval, nog niet helemaal de titel. Over politiek in Athene enzo. Daar ben ik nu mee bezig, tot vrijdag.

Dan heb ik verder over twee weken er nog twee tegelijk (zucht).

From Roman Empire to Nation State - nog geen onderwerp gekozen, want ze gaan allemaal over Middeleeuws Engeland, blah... en Introduction to Archaeology - misschien Delphi? We moeten commentaar op een opgraving geven, het liefst een hele grote en belangrijke, ... in 2000 woorden. Ehm?

... met je voeten in de plas

... van je klodder klodder klodder, met je schoenen in de modder.

We liepen vrijdag naar de stad en Nicolas wou weer eens op avontuur 'ik weet een kortere route'. ('Weet je laatste keer ook nog?')

Dit keer iets minder modderig (wel nat).

Vervolgens op de terugweg... wat doe je als wijze volwassene student? In de plassen springen.

Don't worry. Ik liep er rustig achter om foto's te maken...

(Idee van de archaeologen: laten we een phalanx vormen, ter verdediging.)

(This... is... SPARTA.)

Vrijdagavond ben ik met Lee Mey, Michaela en nog iemand gaan bakken voor een goed doel. Was neeeeet op tijd terug voor de toastiebar. (Hoop dat ik niemand heb aangestoken door toasties te maken... whoops.)

Zaterdagochtend... had Hilary wentelteefjes gemaakt. Om 7 uur! En er waren nog heel veel mensen ook! Allemaal op zaterdagochtend hun bed uitgekropen voor me...

Vervolgens even het brandalarm afgezet... hmmm ...

nanana...

...

Toen was IEDEREEN zaterdag om 7 uur wakker.

Whee.

(Canadese Maple Syrup!)

Toen we zaterdagavond terugkwamen... kwamen ze met kaarten aanzetten. Iedereen heeft ook liedjes voor me gezongen in hun eigen taal (Duits, Bulgaars, Arabisch, Noors, ...)... en toen hadden ze een taart! Kijk!

Daarna hebben we even Bulgaars gedanst... en een film gekeken. (The Princess Bride.) Ik ben alleen wel om een uur of 11 m'n bed ingekropen omdat ik verging van de hoofdpijn. Zucht.

Over het weekend zelf kan ik niet zo veel schrijven. Nightline is een anonieme hulpdienst dus hebben ze liever niet dat je er veel over zegt. Er waren presentaties en rollenspellen (iemand die belt en iemand die opneemt) en dan gesprekken daar over. Je mocht niet in groepjes zitten met iemand die je kende en er was ook een kamertje waar je heen kon om te huilen (mij gelukkig niet overkomen). Je leerde er vooral om beter te luisteren.

Gesprekken hier zijn meteen een stuk moeilijker haha. Ik vraag nu automatisch 'dus hoe voel je je daarbij' als een soort dolle mevrouw Potze. Hoe kom ik hier nu weer vanaf.

Misschien ga ik wel voor een interview, maar als ik word geselecteert en als ik dan besluit om het te doen (1 nacht elke 3 weken) dan mag ik het hier niet eens vertellen.