Waarom het mocht dat weet ik niet, maar ik mocht weer mee naar Duitsland! Acht dagen hier alleen op dat eilandje zitten was niet fijn geweest en natuurlijk is GDC ook belangrijk voor de dingen die ik doe, hoewel ik geen Game Design studeer.
Voorbereidingen:
Dit jaar mochten we met het vliegtuig, aangezien Jona nog steeds geen rijbewijs heeft en mijn dappere pogingen totaal zijn mislukt... Dus, 's ochtends om 6 uur op de boot, toen van Stockholm naar Berlijn gevlogen (met fijne Arlanda-smoothie tussendoor!), toen van Berlijn naar Keulen-Bonn, toen met de trein... toen een stukje door de gietende regen lopen, toen met de tram, en toen nog een stuk door de harder-gietende-regen rennen. Joepie, Duitsland.
(vanaf het tramstation)
Hoe een school dat kan betalen dat weet ik niet, maar we zaten met alle studenten in een heel relaxed hotel, inclusief sauna (waar ik van Jona niet heen mocht) en heel fijn ontbijt met 4 soorten muesli. We zaten ook weer in een Turkse buurt, waardoor de communicatie voor mij ietsje gemakkelijker ging. Turks komt er om een of andere reden beter uit dan Duits - misschien omdat ik het op school nooit heb gehad, of omdat ik nog zo klein was toen ik de woordjes leerde?
GDC was heel interessant dit jaar - er waren veel meer lessen die mij aanspraken dan vorig jaar. Ik ben denk ik elke dag naar 4 geweest? Dat is meer dan in Durham haha. Er was nu ook een rooster voor de stand, dus stond ik daar niet 8 uur per dag - op zich ook wel weer jammer, want ik had liever wat harder gewerkt voor m'n ticket en de mensen daar zijn ook heel interessant.
In ieder geval, ik heb Bruce Shelley in persoon ontmoet; de gast die over Age of Empires gaat. Ik heb 'm eens fijn geconfronteert over zijn historische bronnen (kinderafdeling van een bibliotheek) en hij probeerde zich er wel flink uit te praten, maar het was erg duidelijk dat 'ie het gewoon echt niet goed had overwogen. Het is voor mij een heel goed gevoel dat mijn standpunt op zo een manier bevestigd is. Zijn spellen zijn ten eerste hoe ik 'toen ik klein was' ben begonnen historisch onderzoek te doen (even met Rimke googlen of dat dingetje wel klopte) en ten tweede hoe ik geintresseerd ben geraakt in games. Het is goed om te weten dat ik in m'n profielwerkstuk, in m'n opstellen, enzovoort, al die tijd een argument heb gevoerd tegen iets dat echt waar is, niet zomaar iets dat ik op het internet in een interview had gelezen, of zelf had bedacht. Hij vond geschiedenis ECHT niet belangrijk. Dus nu heb ik ECHT iets om in de toekomst aan te werken.
(les over Settlers online - die keur ik wel goed)
Vervolgens begon GamesCom. De eerste dag is alleen voor media en vakbezoekers (hoewel dat er geloof ik ook alsnog meer dan 10 000 zijn) dus lekker rustig. Ik heb 's ochtends meteen Fable III geprobeerd, terwijl er nog geen rij stond, wat een heel fijn vervolg op Fable II was. Later heb ik ook Final Fantasy XIV gespeeld en een beta key gekregen (die een uur geleden met de zware data m'n computer probeerde te verwoesten, dus dat heb ik voor the time being maar weer afgesloten).
(we hebben heel veel tijd in de tram besteed...)
Toen begon GamesCom voor iedereen. Chaos! En hoe sommige gamers zo slecht in gamen kunnen zijn! Zelfs als ik het in het Duits uitlegde (wat voor mij een hele kunst is) kwam er niets van terecht. Ik weet wel zeker dat opa er meer van bakt dan deze gasten. Ze spraken ook allemaal geen Engels...?"Press 'up' and 'one'".
"No. EIN".
"No. Nicht zwei..."
"I'll show you."
"What? Nein, nicht zwei!"
(... foto voor Hilary)
(in de krant)
(business area - veel fijner)
Eten de hele week viel veel meer mee dan vorig jaar. Omdat er een rooster was hoefde we niet lunch over te slaan. Hoe vaak we echter bij Subway zijn geweest kan ik niet meer tellen. Duitsland+ Zweedse studenten + een vegetarier = onmogelijk. Gelukkig konden we de McDonalds steeds over slaan en hebben ze alleen de laatste avond iets bij de Burger King gehaald (dat heb ik maar overgeslagen; omdat ik al ziek was werd ik toen gelijk niet goed). De kebaptentjes waren ook leuk (hoewel ik daar natuurlijk niks kon eten - vleeseters snappen niet hoe ontzettend slecht broodjes falafel kunnen zijn). Hieronder eentje waarvan de eigenaars uit Efese kwamen:
(mmm apfelstrudel)
Zondagmiddag heb ik Jona eindelijk naar de Dom weten te slepen. Deze is zo mooi! Ik kan me zo snel even niet een betere bedenken. Het was toen we er heen gingen gelukkig nog stralend weer, dus dat was heel fijn. We zijn dit keer naar het museum gegaan. Het heet 'de schatkamer' dus ik dacht dat het een klein kamertje voor een veel te dure ticket zou zijn, maar dat viel heel erg mee! Er hingen bordjes die door alle kamers (vier, drie verdiepingen) heen beschreven hoe de kerk op de Romeinse stadsmuur was gebouwd en ik de kelder lagen de twee Frankse graven die ik dit jaar in m'n lessen in Durham heb bestudeerd! Ik heb er nog over geschreven op m'n moeilijke Middeleeuwse archaeologie examen waar ik toen een onverwacht hoog cijfer voor had. Dus dat wel heel cool om te bekijken. Jammergenoeg was de beloofde bibliotheek tot oktober dicht! (Katherine zou ze bij de kassa waarschijnlijk hebben afgemaakt omdat ze dat nergens buiten meldden.)
Daarna heb ik wonder boven wonder ook nog de toren beklommen. Keulen is nu officieel de stad waar ik de twee engste dingen van m'n leven heb gedaan: 1. in een taxi zitten (erger dan Damascus vanwege de snelheid) en 2. de toren beklimmen. Ik vergeet altijd hoe erg m'n hoogtevrees eigenlijk is (pff wie heeft er nou hoogtevrees? gewoon overheenzetten toch?). Halverwege hield de dichte wenteltrap op en moest je op een open metalen trap verder - kon je lekker naar beneden kijken. Bibberend me aan de leuning vastgrijpend verder geklommen... begon het te onweren. Eindelijk boven heb ik halfhuilend aan een Duitser gevraagd of 'ie een foto van me wou maken (die lach is een glimpje trots door de angst heen) en toen ben ik weer naar beneden gevlucht.
(de onweerwolk vanaf de toren)
... en toen weer opruimen. Ik was dit jaar minder moe dan vorig jaar maar dat komt denk ik omdat de feesten iets... ongemakkelijker waren. Ze maakten er echt een groot probleem van dat ik niet drink en omdat iedereen de hele tijd Zweeds praatten kwam ik niet zo goed mee (vanaf 10 uur 's avonds + een paar bier begrijp ik totaal niet meer waar ze het over hebben). Ik bedoel, ik kan uitgaan, toch? Dat heb ik in Durham toch wel zo'n beetje bewezen? Ook zonder drank? Dit was voor het eerst in een jaar dat het weer raar was. Dat is heel jammer want iedereen was heel aardig en interessant en ik had er graag wat beter bij gehoord. Maarja, ik ga niet m'n principes aanpassen omdat anderen daar een probleem mee hebben hoor, zo kinderachtig ben ik niet.
Ik heb nu het gevoel dat ik wat meer had kunnen betekenen? Meer helpen, meer praten... maar ik kreeg de kans niet en ik kon me maar niet bedenken hoe ik er op een acceptabele manier iets aan kon doen.
In ieder geval, ik ben weer eens lekker Nederlands negatief bezig. Het was weer een cool avontuur en ik hoop dat ik er ooit nog eens terug kom.
(de regen volgde ons naar Stockholm)
(... en vervolgens naar Visby)
