Haast je langzaam

Daar gaat 'ie weer. Nog één semester in Durham! Naja, nog maar één met lessen tenminste! Dat vind ik helemaal niet leuk: ik wil nog wel een paar jaar blijven hoor! Het is echter ook wel leuk als ik in juli naar Cambridge kan verhuizen. Ja, want aan wie ik het nog niet jubelend heb verteld: ik ben toegelaten tot de Master in Assyriologie! Zal ik de School die Niet Genoemd Zal Worden een kopietje van de e-mail sturen? Met hun 'is te ingewikkeld' en 'lukt je toch niet's?

(Even op de vakantiebeurs op een computer inbreken om m'n Cambridge status checken. Egypte is wel toepasselijk, niet? Pap dacht dat we stonden te juichen omdat we een reisje hadden gewonnen...)

Eerst in ieder geval de komende maanden even proberen heel hoge cijfers te halen! Hellup, daar gaat 'ie weer. Was ik net een beetje over de schok heen ('7 is prima') krijg je dit weer! Naja, goede motievatie om even vloeiend te worden in Syriac...

Nog één voor DSDNGZ: kijk eens hoe sociaal ik ben. M'n voetbalmaatjes hadden de eerste avond dat ik terug was een soort van etentje georganiseerd - iedereen had iets mee (ik natuurlijk hutspot). Soep en fruit eten bij de meiden in College (spaar ik ook weer een maaltijd uit), chillen bij Ingeborg. Donderdag uit eten met de Classics Society (vandaar de rest van de week soep en fruit) - om nog even de laatste details doornemen voor onze reis naar Tunesië! Ik was zo nerveus dat niemand zich aan zou melden, maar we hebben nu binnen 3 dagen al 7 aanmeldingen! Ik ga voor ongeveer 10, dus dat gaat lukken, toch? Dan kan ik in maart reisleider gaan spelen. Goh, van wie zou ik dat nou hebben?

Ik heb me meteen maar aangemeld bij de toastie bar voor een paar avonden werk dit semester. Woensdag heb ik ook m'n eerste vergadering voor de Informatica lessen die ik aan de werklozen van Durham ga geven.

Zaterdag weer lekker gevoetbald, dit maal met voetbalschoenen! Wow wat een verschil: ik ben niet één keer onderuit gegaan. Het was heel mooi weer, hoewel het wel heel hard waaide. Het is wel leuk dat niemand kritiek op me heeft hier, maar ik speelde zo slecht door de wind haha. Volgende week een haarband mee!

Ingeborg doet nu ook Martial Arts (mijn vrienden nemen langzaam de groep over...), wat natuurlijk heel gezellig is. Die jongens stonden wel allemaal te kijken: ze zijn natuurlijk aan mij gewend inmiddelds ('naw daar heb ik geen zin in'), dus toen Ingeborg braaf al hun moeilijke oefeningen deed waren ze wel onder de indruk volgens mij!

Ik dacht, ik doe het rustig aan vanwege de hechtingen van m'n verstandskies: komt Ben aanlopem 'ja ik doe het rustig aan want ik heb twee gebroken ribben'. Op die fiets...

Dus, dat is m'n kamer na één week. Ik dacht vorige week zondag: als ik nu m'n tas niet uitpak, dan wordt het van de week niks. Zie hier het bewijs. Het is weer de gebruikelijke chaos: ik ga om 9 uur 's ochtends de deur uit zonder dat ik door heb dat ik pas om 9 uur 's avonds terug zal keren. De dag erop heb ik opeens de hele dag vrij, dus dan meteen hard werken zonder tijd te verspillen aan opruimen. Herhaal.

Ik doe een dappere poging tegen februari de eerste versie van m'n dissertation af te hebben...

Visiting the Vikings - Norway 2012

This story will have to be told in English, so Ingeborg has some idea of what I'm on about. Since my lovely family decided to stay in Istanbul till January 6, and my lovely boyfriend had to go back to work January 2, I thought this was the perfect opportunity to invite myself to Ingeborg's house for a few days. Luckily she and her family agreed, and I was fortunate enough to get to spend my first few days of 2012 in Norway! Thank you Ingeborg, it was awesome, and I felt so welcome. And Anne: do accept her invitation as well!

After braving the trains of Norway at 1 in the morning, I happily managed to find Sandefjord; it was difficult to believe that this was the modern country of Norway, the richest country in Europe - where I jumped out of a train in the middle of the night without any idea whether it was the right stop. No announcements, no signs, just a small dark platform. Rather something you expect in the Turkish countryside. (Sorry, just teasing you a little now Ingeborg. Norwegian trains are much better than Swedish trains.)

In the light of day however, it turns out Sandefjord is very modern and pretty. Although I have to insist they do have some serious issues with transport, as can be seen above. (That's some of the remnants of storm Dagmar blowing through the harbour.) We had a great walk up the mountain (or 'hill') from where you can see most of the city, and we wandered through the town center, followed by some lovely coffee. Apparently Sandefjord is very well-known for whale-hunting. Ok.

Although we both wanted to stay inside and do some work (read: watch some movies), we pushed ourselves outside the next day as well, and visited a nearby town. This had a great mountain ('hill') with archaeological remains; the so-called earliest proper town in Norway, the fortress dating back to the 10th century (if I remember correctly). It was all burned down in the 16th century and therefore the old medieval remains are quite clearly visible, albeit very, very badly restored and preserved. That tower is a complete copy - its actual ruins are located 10m to the left (or right depending which side you're on =P).

On the bottom of the mountain ('hill') was an awesome museum. They had some whale bones and some info on their local Viking ship, but most importantly: an exhibition on Runic inscriptions! So lucky! It was called 'kiss me', after one of the inscriptions. It displayed bone, wood, metal - all kinds of objects, with inscriptions regarding daily life. Some Runic inscriptions were even from Latin, and some related to very early Christianity. So interesting.

It came with a modern exhibition on communication, or something. Kinda cool, although I am not entirely sure what the 'museum' value of it was, if that makes sense.

On the last day, we went to Oslo before I had to catch my flight back to Amsterdam at 7 PM. Oslo is a great city; quite like Stockholm, in the sense that is was very calm, but it did feel bigger. Stockholm feels like the smallest capital city I've ever visited, even though most of Sweden lives in it. Oslo on the other hand required travel by bus to get across the center, and it has an enormous amount of very interesting museums - definitely worth going back to a couple of times. For example, we didn't visit the Edvard Munch museum, which has to be the Norwegian van Gogh museum.

The museum of antiquities was much smaller than I had anticipated. Well, we only visited the Norse section really, but still, for a national museum - even the museum on Gotland has more Rune stones. It was a great museum though. All the objects were very well-chosen. However, most information was only available in Norwegian - which for me was ok, but I wonder about other foreign visitors - and the lighting was absolutely terrible for photography; hence the lack of good photos.

I got especially excited about the artefacts in these last two photos: left some Viking currency (the bits in the back I mean, not the actual coins haha) like the little bit we found in Iceland last summer! Very cool because I'd never seen that before, until we dug some up. Right is some Roman pottery (2nd century AD-ish), all found in Norway. How did that get there? Very interesting.

Then we went for some tasty lunch, and onward to the Viking Ship museum. This museum holds the very famous Gokstad ship, the Oseberg ship, and the Tune ship, plus a small exhibition of the very cool objects found inside them (including a Buddha!). This was a pretty epic experience, as this is the stuff my lecturers go on about in Durham; it was great to be able to go see all of it in person. The preservation of the ships was done so well too!

We still had about an hour left at that point, so we ran to go take a look at the famous opera house of Oslo, right as the sun set in the background. It was nice to walk through the busier shopping streets of Oslo, with the remnants of Christmas lights here and there. Finally, we made our way back to the train station, where we had to part ways - bye Ingeborg, I hope you will have me again some time. Thank you.