Tussen februari en juni heb ik even m'n dissertation geschreven en ben ik afgestudeerd enzo, dus m'n blog had een beetje vertraging opgelopen. Komt 'ie nu alsnog // 12-10-12.
Nog een paar opstellen en nog een paar examens. Nu werd het echt hard werken. Dat is natuurlijk het moment dat de zon in Engeland begint te schijnen. Elk jaar. Jaloers zag ik door mijn raam hoe een groepje studenten stoelen en kussentjes naar buiten sleepten en lekker met ijsthee de hele middag een studiegroepje hadden. Dat kon ik natuurlijk ook: ijsthee gemaakt en met m'n eigen kussentje naar buiten gegaan. Het is alleen wel lastig om je laptopscherm te zien buiten...
Voor de Cathedral zag ik op een gegeven moment een meisje met blote voeten á la Harry Potter in het gras studeren. Dat kon ik natuurlijk ook, dacht ik weer. Dit maal zonder laptop, heb ik m'n gebeden voor Syriac uit m'n hoofd zitten leren. Zeer toepasselijke locatie, al zeg ik het zelf. M'n docent was net een (lange) lunchpauze aan het houden, dus ik heb m'n Eucharistic Prayer of Addai & Mari zo'n 20 keer opgezegd voordat 'ie kwam opdagen denk ik? Dat zal vast een hoop zondes goedmaken.
Aan het einde van deze mooie dagen zaten lange nachten in de bibliotheek. Ik ben daar geloof ik zo'n beetje gaan wonen in mei. Ik ging dus ook gewoon in m'n sportbroek, op m'n sokken, met water en snacks... en natuurlijk een voorraad koffie. Dan ging ik om middernacht in Mary's (5 min. lopen) even water koken en dan met thermoskan verse koffie weer terug naar de bibliotheek. Één goede avond hebben we ook een keertje om middernacht pizza bij de bibliotheek laten bezorgen en heb ik met Petya een stoelenrace langs de boekenkasten uitgevoerd (zij won achteruit, ik vooruit). Ja dat was echt een hoogtepunt hoor...
Vele theologieboeken later was m'n laatste opstel toch echt af. Je hebt na feesten hier wel eens een 'survival photo' als de zon op komt; nou die kon je bij onze essay-inlever box ook wel maken. Ik kan niet eens meer tellen hoe vaak ik 's ochtends om 5 uur bij zonsopkomst naar huis ben gelopen. Dan is het lekker rustig; niet meer donker en dus minder gevaarlijk. Dan kom je die man die belachelijk vroeg z'n hond uitlaat tegen. (Ik alleen weet niet of 'ie nou mijn blik van 'dit is geen walk of shame, ik kom uit de bibliotheek' goed begreep.)
Het inleveren van onze illustratie opdrachten was ook nog spannend. Eigenlijk had niemand het helemaal af. Mapjes kwijt. Lijm op. Printers kapot. Chaos! M'n docenten waren echt geweldig. Ze hebben van 9 uur 's ochtends tot 6 uur 's avonds met ons in het lab gezeten en iedereen geholpen. Ze hebben zelfs met z'n tweeën me geholpen m'n plaatjes nog op te plakken (met plakband dus omdat de lijm op was). Die twee verdienen echt een loonsverhoging. En koekjes.
Daarna had ik nog 2 weken om voor m'n 2 examens te leren. Syriac had ik dus onder de douche en bij de Cathedral al uit m'n hoofd geleerd dus nu was het tijd om ons op Current Issues in Archaeology examen storten. Dit is echt 3 jaar lang een rampenvak geweest en dit was ook echt een rampenexamen. Je kreeg de keuze tussen 6 vragen waarvan je er 2 moest beantwoorden - en die misschien wel, maar waarschijnlijk niet met de stof te maken hadden. Echt vragen zoals 'wat was de invloed van Napoleon op nationalisme in archaeologie vandaag de dag'... terwijl we de hele Franse revolutie nooit hebben behandeld. Het was dus kijken of je mazzel had met de vragen.
Nou mazzel had ik toevallig. Ik kon 1.5 vragen beantwoorden. Het waren de eerste 2 op het blaadje dus ik heb gewoon blind de andere 4 vragen niet eens gelezen. Ik heb woest een examenboekje volgeschreven en er zelfs gaatjes ingeprikt om sensual archaeology te becritiseren... maar blijkbaar heeft nog m'n mazzel, nog m'n creativiteit uitgemaakt: de uitslag was 42%. Dat is dus echt op het randje van een onvoldoende. 42%?!! Daar heb ik me twee weken kapot voor geleerd, hoe heb ik dat nou weer voor elkaar gekregen?
Goed dus meteen m'n offer van Cambridge ook flink gemist. Great.
